من اوی دوست داشتنی

کتابای رضا امیر خانی یه خصوصیت مشترک دارن . اونم اینه که شخصیت پردازی ها عالیه . همه ی شخصیت های داستان خصلت های مخصوص به خودشون رو دارن . کارا و رفتارا و حالتای شخصیت ها جداگانه خوب پرداخته شده . حتی شخصیتای فرعی داستان .

بعد از بیوتن ، من او .. دومین کتابیه که از رضا امیر خانی خوندم . مدل روایت داستان من او یه مدل جدیدیه. باید بگم مخصوص خود رضا امیر خانیه . داستان از زبان نویسنده (من) و از زبان شخصیت اصلی داستان (او) روایت میشه .

و یه خصوصیتی که کتابای رضا امیر خانی داره اینه که شخصیت ها سفید و سیاه مطلق نیستند . خاکسترین . یعنی آدم خوباش خوب مطلق نیستند . آدم بداش هم بد مطلق نیستند . آدمای معمولین . و مثل هر کسی دچار خطا و اشتباه هم میشن .

و اینکه از نظر من کتابای رضا امیرخانی دیالوگ محوره . و بیشتر به حرفایی که بین شخصیت ها رد و بدل میشه اهمیت داده میشه .

کلا اگه یه اثر جدید و دلنشین میخواین بخونین . کتابای رضا امیرخانی رو بهتون پیشنهاد میکنم .😊

/ 2 نظر / 70 بازدید